Hobby en Creatief Salon/Antwerpen

Donderdag zat ik met enkele quiltvriendinnen te patchen, quilten en kletsen in de stand van Calico House op het Hobby en Creatief Salon in de Antwerp Expo.

Het publiek was vrij enthousiast deze keer, ze wensten ons zelfs meerdere keren smakelijk eten, proficiat voor ons werk en ook dank je wel voor de tips en uitleg.
Dat kan soms tegenvallen en dan heb ik het niet over de meewarige blikken in onze richting maar over niet zo vriendelijke opmerkingen over onze hobby. 

Iedere beurs krijg je een gratis inkomticket als je een quiltje met opgelegd thema van 20 x 20 cm aflevert.   Verder maak je ook kans op het winnen van een Singer naaimachine of een cadeaubon.  Dit jaar was het thema “kledingstuk” en op onderstaande foto zie je de deelnemende quiltjes :

Er zaten echt kleine juweeltjes tussen!     

Later worden de kleine quiltjes aan de grote quilt genaaid, dit moet ooit de grootste quilt ter wereld worden :

Ze zijn al goed op weg, de hele quilt ging niet meer op de foto!

En wat kocht ik op de beurs (naast een héél duur maar lekker broodje) ?

Vilt, want ik heb me opgegeven voor een workshopke met vilt tijdens het komende quiltweekend!

Goe weekend allemaal!

PS.   De beurs loopt nog tot en met zondag, voor meer info klik op http://www.hobbysalon.be/

Yes, bijna!

Maar eerst : allemaal hartelijk dank voor de lieve felicaties!
Ons eerste kleinkindje wordt verwacht op 17/08 zegt de gynea, een zonnig zomerkind dus!
Enne …… ssssttttt …. niet vertellen aan de toekomstige mama maar de eerste lapjes voor een babyquilt zitten al aan mekaar.   Die mama is héél nieuwsgierig en leest hier mee, dus ik ga niks showen van dat eerste quiltje …

En wat wil ik met “Yes, bijna!” zeggen?

Ben ik snel of ben ik snel?
Ik vind : deze keer wel!

Vrijdagmorgen moesten top en achterkant nog gestreken worden en nu is ‘t quiltwerk klaar.
Nog beter zelf : de bies zit er ook al aan en die zat ik vanmiddag woensdagmiddag al tegen te zomen.

Die lattentruuk van Sharon Schambers (klik HIER en HIER) werkte!  
Deze keer toch, want deze quilt is niet intensief doorstikt, dat was ook niet m’n bedoeling.
Ik heb op de achterkant maar één klein ieniemini plooike en dat blijft deze keer lekker zitten.  Ik zag het zelf niet onmiddellijk en jullie zullen echt moeten zoeken voor je ‘t vindt (tenzij ik weer zo onnozel eerlijk ben en er naar wijs  natuurlijk  ;-))

Tijdens ‘t voorbije weekend heb ik enkele uren aan ‘t machientje gezeten.   Dinsdag morgen was dit te zien in onze slaapkamer en ik op m’n knietjes er bij :

Gewoonlijk zet ik de zijranden van de achterkant even vast op de voorkant, dan heb je geen last met de vulling tijdens het werken met de quilt.
Ik dacht tijd uit te sparen en deed dat deze keer niet.  Het stoorde niet echt tijdens het werken maar achteraf had m’n stoel een baard …

 

en lag m’n kamer, onze slaapkamer en trap vol witte pluis.
Tijd uitsparen?

2 speciale rebuskes!

Dochterlief had een Franse rebus gekregen en mailde me die door met de vraag of ik de oplossing zag.
Nee dus, zo goed is m’n Frans nu ook weer niet en dat ik van de oplossing al enige tijd op de hoogte was had ik niet door.

Snappen jullie hem?
Franstalige lezers misschien wel?

 Dochter heeft zelf een Nederlandse versie gemaakt :

en nu brengt ze iedereen zo op de hoogte!

Van de hak op de tak …

Ik heb het opgezocht, op 12 juli 2011 schreef ik een triomfantelijk logje over een affe top! 
Dat is … even tellen …. dikke 5 maanden geleden!

De achterkant zat nog vrij snel in mekaar, daar heb ik alle resterende 10 x 10-tjes in verwerkt en een eindbies was ook redelijk snel gesneden en gestreken en toen werd het stil rond de 10 x 10-tjes.

Poeh, die joekel strijken en dubbelen, dat hield me tegen! 
Ik heb een deadline nodig en, héhé, die komt er aan.  
15 maart vertrek ik op quiltweekend en het zou mooi zijn als ik dan een echte Affo kon showen toch?

Ik ben een  fan van die handige bussen spuitlijm om een quilt te dubbelen maar dat zag ik met deze joekel niet zitten.  

De “hand basting” techniek van Sharon Schambers, de techniek met de latten, die wilde ik eens uitproberen.

Manneke zorgde voor de latten en vrijdagmorgen stond sommeke aan de strijkplank, zat ze iets later op de grond te vechten met top, achterkant en latten maar vond ze ‘s middags alle rust tijdens het rijgen aan tafel …

Rust?
“MOOO, UUUUK, ga er af!   NUUUUUU’”

“Wat zegt ze?”

Uk hield het vol tot op ‘t eind, ik schoof hem van links naar rechts en omgekeerd  :

Vrijdagavond zaten de eerste quiltsteekjes er al  in ….

Wil je meer weten over Sharon’s techniek met de latten?
Klik dan HIER voor deel 1 en HIER voor deel 2 van Sharon’s Youtube video.

Nog eens pindakaas en ….

Goh, nu blijkt dus dat ik toch Belgen ken die pindakaas lusten.  Ik dacht het wel, dat ze bestonden!  
En er zijn dus ook Nederlanders die helemaal geen pindakaas eten!
Of je het wel of niet lust, je moet de reacties op m’n vorig logje eens lezen, sommige lezers komen met allerlei “oplossingen”.  
Wat ik zo raar vind : pindakaas is toch eerder zout?   Sommige lezers vinden het heerlijk samen met banaan, suiker of  jam,  anderen combineren pindakaas met komkommer, augurkjes of spruitjes.
Allemaal eens uitproberen?

En wat heeft sommeke vandaag nog te vertellen?

Dat ze terug kind geworden is :

Lekker gekleurd, zelfs niet altijd binnen de lijntjes …

Oude liefde roest niet!   (Valentijn!!!)  
6-hoekjes zijn en blijven m’n favorietjes en English paper piecen is ook wel mijn ding!
Verstand op nul en stofjes rond kartonnekes naaien, een kind kan de was doen (zeggen ze in Nederland)

Er spookt een nieuw 6-hoekjesprojectje in m’n kop maar ik ben er nog niet helemaal uit.
Wordt vervolgd dus!

Pindakaas!

Wie lust er pindakaas?

Ik vermoed dat er veel Nederlanders ja zeggen op deze vraag.   Maar ik ken geen enkele Belg die pindakaas lust.   Ze zijn er natuurlijk wel, ik ken tenslotte niet alle Belgen.

Jaren geleden kocht ik nieuwsgierig een pot pindakaas, ik vond hem in de supermarkt tussen de choco en de confituur.   
Het héle thuisfront dacht dus aan een zoet beleg voor op de boterham, viel dat zwaar tegen zeg.   Iedere bezoeker die wilde, lieten we proeven maar we vonden geen pindakaasfan en de pot is halfvol weggegooid.

In een folder van diezelfde supermarkt vond ik, een hele tijd later, een recept “Afrikaans stoofvlees”.   De foto erbij zag er verleidelijk lekker uit.  In de ingrediëntenlijst vond ik niks Afrikaans, er was wel naast de gebruikelijke dingen ook sprake van pindakaas. 
Euuu…  er werd voorzichtig een nieuwe pot aangeschaft .

M’n eerste Afrikaans stoofvlees kwam op tafel en ik zweeg in alle talen over pindakaas.
“Of het lekker was?”  Daar werd volmondig ja op geknikt!
Oef, want ik vond het ook best lekker, geen vieze pindakaassmaak meer te vinden, de saus was lekker smeuig, smeuiger dan in traditioneel klaargemaakt stoofvlees.

Vandaag aten we weer Afrikaans stoofvlees, duimen en vingers werden weer afgelikt.

En hoe maak je Afrikaans stoofvlees?
Simpel, je maakt gewoon Belgisch stoofvlees.  

- Blokjes vlees dicht schroeien
- Gesnipperde ajuinen even stoven
- Samen in een stoofpot, de gebruikelijke kruiden er op, bouillon er over en laten sudderen tot het vlees bijna uit mekaar valt.

En waar blijft de pindakaas?  
Oh ja, je vervangt de vetstof (olie/boter/margarine) simpel door een klont pindakaas uit de pot en schroeit en stooft daar dus vlees en ajuinen in.   
C’est tout!

Waarom het Afrikaans stoofvlees werd genoemd?
Geen idee, ik vermoed dat het in Afrika ook helemaal niet op deze manier wordt klaargemaakt.  Maar ‘t is dus wel erg lekker!

Over fibermail en gratis

Einde 2006, in het begin van m’n blogcarrière, maakte ik simpele stoffen kerstkaarten, m’n eerste fibermail-ervaring.  Alle foto’s zijn nog steeds niet te vinden op m’n oud weblog, gggggrrrr, maar ‘k vond ze wel weer in m’n online fotoalbum, yeeeaaah!!!

Geen kunst met grote K, da’s duidelijk, maar ik gaf ze gewoon weg of stuurde ze op, geen verplichtingen dus.

Begin van dit jaar gaf ik me op voor een echte fibermail-verjaardagskaartenruil!
M’n eerste “slachtoffer” Margeeth was vorig weekend jarig en zij ontving m’n eerste echte fibermailkaart.
Klik op Margeeth’s naam en scroll even rond op haar blog als je al haar ontvangen kaarten wil zien.

Ik heb het er op gewaagd en stuurde de kaart open en bloot op, postzegel en adres op de stoffen achterkant.  Helemaal echt toch, als de poststempel op de kaart zelf terecht komt?
Margeeth vertelde me dat het bladskelet wat beschadigd was    maar gaf me tips om beschadiging te vermijden en toch een poststempel op je kaart te krijgen.

En wat is er gratis?

Heeft er iemand iets met konijntjes? 
Dan moet je hier even klikken : http://www.theraspberryrabbits.com/  in 2012 start er een nieuwe BOM met in de hoofrollen Harrington en Hannah, 2 schattige konijntjes!
Klik links op Free designs,  de algemene instructies en het januari blok staan er al op (ja logisch, want januari is al voorbij)

En wat is er nog gratis?

Breng Veerle (klik) een bezoekje, zij heeft haar eerste give away en geeft daarbij 2 van deze zonnige (paas) stofpakketjes weg :

M’n naam staat wel op de foto maar ik heb die schaamteloos van Veerle’s blog gepikt!